In gesprek met: Hans Dirksen van het mobiliteitsburo (bron: Novaria, 2010 nr. 01, jaargang 7)
In het voorjaar van 2009 werd Hans Dirksen door Carinova gevraagd om in het kader van de voorgenomen herstructurering een voorstel te doen in het kader van ‘begeleiding van werk naar werk’. Hans: ik verricht al ruim 15 jaar begeleidingprogramma’s en ben in die zin goed bekend met talrijke organisaties en specifieke wensen. Maar ik vond toch de vraag vanuit Carinova best bijzonder omdat het voor mij de eerste keer was dat ik in zo’n omvangrijk traject de uitvoering moest gaan verzorgen. Dat was eigenlijk best een spannende fase en van te voren weet je niet zo goed wat je op je pad gaat tegenkomen.
Hoe kijk je terug op het mobiliteitstraject binnen Carinova?
“Als ik er nu op terug kijk, dan moet ik concluderen dat die samenwerking prima is verlopen. Dat geldt ook voor de medewerking die ik heb gehad van de mensen van P&O. Er is continu volop aandacht geweest om voor de boventalligen de beste keuzes en oplossingen te vinden. Dat er af en toe ook wat commentaar werd geleverd kan ik goed begrijpen en hoort er ook gewoon bij. Maar ik weet dat het lastig is om als leiding van een organisatie in zo’n traject alles goed te doen. Het is nu eenmaal zo dat er verschillende belangen worden gediend. Die belangen staan in zo’n turbulente periode soms haaks op elkaar. Kortom, hoe je het ook wendt of keert, het blijft een lastig en moeilijk traject voor zowel de leiding als de betrokken mensen.
Als je een beetje oog hebt voor de marktomstandigheden, dan zie je ook dat in heel Nederland er volop ‘turbulentie’ is bij diverse thuiszorgorganisaties. Carinova stond daarin zeker niet alleen. Bovendien vind ik dat Carinova voor de ‘sociale’ weg koos. Het samenstellen van een goed sociaal plan waarbij verschillende opties werden aangereikt, waaronder de vrije keuze voor begeleiding van ‘werk naar werk’.
Wat is er gebeurd met en voor de boventalligen?
Als ik terugkijk naar de vele begeleidingsmomenten met de betrokken boventallige mensen, dan bewaar ik daar hele warme en prettige herinneringen aan. Ik heb de Carinova mensen leren kennen als zeer geëngageerd en betrokken en prettig in de omgang. Natuurlijk waren er soms ook hele emotionele en verdrietige momenten maar dat is ook logisch. Velen werken immers al jarenlang bij Carinova en het werk maakt dan een belangrijk onderdeel uit van het leven van alle dag. Als je dan het zicht op behoud van werk dreigt te verliezen dan is dat heel pijnlijk en soms onverteerbaar in het gevoel en de beleving die je daarbij hebt.
Hoewel elke situatie met de mensen die ik heb mogen begeleiden weer uniek was, moet ik concluderen dat iedereen bijzonder bereidwillig was met het vertellen van hun eigen (levens)verhaal en dat maakte voor mij ook dat de begeleiding en voortgang vlot verliep.
Welke resultaten zijn er bereikt door het mobiliteitsburo?
Hoewel het een onzekere periode betrof, is het ontzettend fijn om te constateren dat een overgrote meerderheid van de mensen een nieuwe baan binnen of buiten de organisatie heeft gevonden. Op de gezichten viel de opluchting soms letterlijk af te lezen, anderen hadden soms even verwerkingstijd nodig en een enkeling zat nog met vragen. Over het algemeen zijn de herplaatsingen met tevredenheid ontvangen. Daarnaast hebben mensen met hulp van ons een nieuwe baan buiten de organisatie gevonden, ondanks een lastige economische (arbeids)markt. Wat dat betreft zijn er goede resultaten geboekt.
Zorg voor elkaar…
Betekent voor mij dat ik me voor die enkele mensen die boventallig zijn blijf inzetten en dat ik keihard zal werken om, met ondersteuning van P&O en van onze eigen mensen, een geschikte baan voor hen te vinden. Ik hoop en verwacht dat we daar in gaan slagen. In ieder geval zien wij dat de arbeidsmarkt weer voorzichtig aantrekt en dat er meer bedrijvigheid en positivisme ontstaat in het zakelijke leven. Dat biedt ook meer perspectief en kansen voor de groep boventallige mensen. 
